Bago Matapos ang Gabi (Part 8)

Matagal na namin itong ginagawa. Ngunit parang may mali. Parang hindi tama. Parang may kumukurot sa aking puso sa mga oras na iyon. Tumagilid ako sa kanya para makita ko ang kanyang mala-anghel na mukha. Ganuon din naman ang kanyang ginawa.

Tumagilid ito sa akin at nagkatitigan kami. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko nuong mga oras na iyon. Ngayon ko lang nakita ang kanyang mga mata ng ganuong ayos. Para itong nangungusap sa akin. Para bang may gusto itong sabihin sa akin. Ngunit kailangan kong magpakatatag sa mga oras na iyon. Pinipigilan ko ang aking sarili para hindi niya makita na unti unti nang may namumuong luha sa aking mga mata. Wala akong nakikitang libog sa kanyang mga mata.

Bakit ganoon? Bakit? Ito ang malaking palaisipan na bumabalot sa aking buong katauhan. Hindi ko alam ang aking gagawin. Gusto nang sumabog ng aking dibdib. Nugpupumiglas na ito. Gusto nang kumawala. Gusto nang magparaya. Hinaplos niya ng kanyang palad ang aking kaliwang pisngi. Marahan. Nakakakuryente. Ganuon din ang aking ginawa. Hinaplos ko din ang kanyang pisngi ng walang halong pag-iimbot. Tuloy pa din ang aming pagtitigan.

Para bang ang aming mga mata na lamang ang nangungusap para sa amin. Walang gustong magsalita. Walang gustong masaktan. Walang gustong lumuha. Nabasag lang ang katahimikan nang siya na mismo ang unang nagsalita. Ace: "I guess this will be our last night together." Me: "I know.

And in a few hours, I'll be leaving the country." Ace: "Why so soon?" Me: "I don't know. Where are you, when I needed this?" Ace: "I am here now. Thank you for spending the night with me." Me: "I will spend the night with you more than anyone else. I will miss you." Ace: "Me too" Dahan dahan niyang inilapat ang kanyang mapupulang labi sa aking labi.

Ipinikit ko ang aking mga mata at masuyo kaming naghalikan na para bang bagong kasal. Nagpalitan kami ng laway. Nag espadahan ng dila. Para bang nagsanib ang aming puso't kaluluwa. Niyakap niya ako ng kanyang malalaking braso habang kami'y naghahalikan. Mahigpit. Sa mga oras na iyon, nakaramdam ako ng seguridad sa kanyang mga yakap. Para bang kayang kaya ako nitong protektahan kahit anumang bagyo ang dumating sa amin sa mga oras na iyon. Ang sarap gunitain.

Ang sarap alalahanin. Ang sarap ulit-ulitin. Pumaibabaw sa akin si Ace at masuyo niyang hinagkan ang aking tenga, pababa sa aking leeg, pababa sa aking mga utong. Dinilaan niya ang buo kong katawan na halos ika panghina ko sa sobrang sarap. Iginapang niya ang kanyang dila sa aking singit hangang sa ilalim ng aking bayag. Nilaro niya ang kanyang dila at unti unti niyang isinubo ang aking dalawang bayagâ?¦ ang sarapâ?¦ aaaahhhhhâ?¦. Ooooohhhhhâ?¦. Ibinuka niya ang aking legs at ini-angat ang aking katawan at kasabay nito ang pag dila ng aking makipot na pwetâ?¦ ahhhhhâ?¦. Pilit niyang ipinapasok ang kanyang dila sa loob ng aking pwet na nag-bigay ng ibayong sarap sa akin.

Napapaungol ako sa sobrang sensasyon na nararamdaman. Aaaaaahhhhhâ?¦ ooooohhhhhhâ?¦ aaaaaahhhhhhhhhâ?¦ ang sarap... Ibinaba niya ang aking legs at sinimulang dilaan ang ulo ng aking nagtutumigas na sandata. Parang ginawa niyang kendi ang ulo ng burat ko. Hindi nagtagal, dahan dahan niyang isinubo ng buong buo ang aking 7 pulgadang nagtutumigas na utenâ?¦ Aaaaahhhhhhâ?¦. Ooooohhhhhhhhhâ?¦. Dahan dahang tumaas baba ang ulo ni Ace.

At hindi naglaon, pabilis na ito ng pabilisâ?¦ shitâ?¦ ang sarapâ?¦ parang vacuum ang bibig ni Aceâ?¦. Ang sarap sumuso ng buratâ?¦ tang inaâ?¦. Ahhhhhâ?¦. Inihiga ko si Ace sa kama at ako naman ang pumaibabaw sa kanya. Hinawakan ko ang dalawang kamay nito at itinaas sa kanyang ulo. Dinalaan ko ang kanyang tenga, ang kanyang leeg pati na ang kanyang kili-kili... aaaaahhhhhâ?¦ halinghing ng libog ang kanya na lamang naisasambit.

Tinagalan ko ang pagdila sa kanyang kili kili at pagkatpos nito'y pababa kong dinalaan ang kanyang utong. Ooooohhhhhâ?¦ aaahhhhâ?¦ umaangat pati ang kanyang puwet dahil sa kakaibang sensasyon na kanyang nararamdaman. Pagkatapos nuon ay pinadapa ko ito at sinimulang dilaaan ang kanyang likod. Gusto kong namnamin ang buong katawan ni Ace.

Gusto kong lasahan ang bawat parte ng katawan nito. Ang bawat sulok, ang bawat pagitan. Ang buong pagkatao ni Ace, gusto kong tikman. Pati paa at sakong nito'y aking dinilaan. Nakukuryente ang buong katawan nito sa bawat paghagod ng aking dila sa kanyang balat. Mula paa, dinilaan ko ang kanyang tuhod, papunta sa kanyang hita hangang sa kanyang singit. Ang bango ng singit ni Ace. Lalakeng lalake ang amoy.

ITUTULOY...

Share

Read more...

Bago Matapos ang Gabi (Part 7)

At nakita ko iyon lahat kay Ace. Hindi ko alam kung anong meron siya at tuluyan na ding nahulog ang aking loob. Siya din siguro ang naging dahilan kung bakit mabilis kong nakalimutan ang mga taong nagbigay ng sugat sa akin. Parang lagi akong nasa alapaap tuwing kasama ko siya. Lagi nang may ngiti ang aking mga labi. At parang lagi akong walang probema tuwing magkapiling kaming dalawa. Hinding hindi mo kayang tumbasan ng kahit anong materyal na bagay o salapi ang mga sanadaling iyon.

Ang sarap nitong bigyan ng tanaw. Para lamang itong isang magandang imahinasyon na hindi inaasahan na nagkatotoo. Lagi din niya akong iniimbitahan sa mga okasyon na dinadaluhan niya ngunit ako na din ang kusang tumatanggi. Sinasabi ko na lamang na ayaw ko makipagsosyalan sa mga kakilala at mga kaibigan niya. Minsan pumupunta naman ako sa bahay nila at nakikipag inuman sa mga kaibigan niya. Iyon siguro ang nagustuhan ko sa kanya.

Hindi siya nagdalawang isip na ipakilala ako sa kanyang mga kaibigan at nakaya pa niya akong dalhin sa kanilang bahay. At kung may magtanong kung papaano kami nagkakilala, sinasabi na lamang niya na nakasama niya ako sa isang tv show at pareho kami ng agency kaya kami naging magkaibigan. Mahirap magpalusot pero nasasakyan ko rin naman ang mga tanong nila. Iyon din siguro ang nagusutuhan niya sa akin. Marunong akong magtago ng mga dapat itago.

Kaya naman talagang nagkagustuhan kaming dalawa. Nauunawaan ko naman siya dahil kahit ako, ganuon din ang pakilala ko sa kanya. Mahirap talagang may makaalam sa tunay naming katayuan sa buhay. Parehas lang kaming hindi handa sa magiging bunga ng mga ito kung sakaling may makakaalam. At isang araw napagkasunduan namin na umalis at pumunta sa ibang lugar. Napagkwentuhan kasi namin na nakakasawa din naman ang busina at ingay ng syudad.

Kaya naman pagkatapos naming mag dinner pumunta na lamang kami sa tagaytay. Hindi namin alam kung ano ang gagawin namin kaya naman pumunta na lamang kami sa resthouse nila sa Tagaytay at bumili ng mga beer para mag-inuman. Masasabi ko na isa ito sa pinakamagandang ala-ala sa aking buhay. Malayo kami sa pamilya, kaibigan at sa aming mga problema.

Nakita namin ang tunay naming sarili na walang halong takot at pangamba. Nagpakalasing kaming dalawa. Nagpakasaya sa isa't isa. Nakaupo kami sa balkonahe at nag iinuman habang nakatitig sa kalawakan. Sinasamyo ang sariwang hangin ng probinsya habang nagpapakalunod ang aming katawan sa alcohol. Ang sarap ng pakiramdam. Parang nakita namin ang katahimikan sa aming sarili. Ang sarap ng walang iniisip na problema. Sana laging ganito. Sana laging masaya. Sana laging walang problema. Masarap gunitain ang mga oras na iyon. Ninanamnam namin ang bawat oras na magkapiling kaming dalawa. Alam namin sa bawa't isa na anumang oras ay babalik na din ako sa America habang siya naman ay tutungo sa panibagong pahina ng kanyang buhay. Mahirap ngunit kailangang harapin.

Natapos ang gabi ng magkayakap kaming dalawa sa kama. Lumipas ang oras, araw at linggo at matatapos na din ang aking masasayang araw dito sa Pilipinas. Matatapos na din ang masasayang araw na kapiling ko si Ace. Kaya naman, bago ako mangibang bansa nakiusap ito na bago ako umalis ay mapagsaluhan namin ang malamig na gabi kahit ilang oras lamang.

Kaswal lang ang pangiimbita. Siguro nga hanggang ganuon na lamang ang aming sitwasyon. Nagtatawagan kung may kailangan ang isa. At iyon nga ang aming ginagawa. Hindi man lang sumagi sa aming mga isipan kung may patutunguhan ang aming relasyon na higit sa pagkakaibigan lamang. Napagkasunduan namin na magkita ulit sa lagi naming tagpuan. Dahil kadalasan, ako ang laging unang dumadating tuwing kami ay nagkikita, dumating ako duon ng eksatong 11:00 ng gabi.

Nagpark muna ako at kasunod nuo'y tinawagan ko ang kanyang telepono para ipaalam na dumating na ako. Natuwa naman ako sa kanyang tinuran. Kanina pa daw niya ako hinihintay. May konting kilig akong naramdaman dahil gumawa siya ng paraan para ako ang hindi maghintay sa kanya. Pumunta ako sa Starbucks at nakita ko siyang umiinom ng kape. Naka cap ang mokong at natawa ako sa kanyang ayos. "Tanggalin mo na nga yan, gabing gabi na na cap ka pa" ang marahan kong tugon sa kanya. "Sige na nga.

Ayan tanggalin ko na." ang kanyang sambit sabay ngiti sa akin. "Bakit ka nakasumbrero ngayon?" ang aking tanong Ngumiti lang ang mokong at saba'y sabing "Madami tao dito. Baka meron makakilala sa akin dito." "Feeling nito. Akala mo naman kung sinong sikat. Hindi ko naman malalaman kung hindi mo pa ito sinabi" ang pangungutya ko sa kanya kasabay nito ang malakas naming tawanan. "Oh ayan, ang dami na namang nakatingin sa iyo.

Mukhang magpapapicture na naman sa iyo." ang asar ko sa kanya at sabay na naman kaming nagtawanan. "Teka. Ako din kailangan kong magpapicture sayo. Para naman may remembrance ako sayo." Sabay tawa na naman ng malakas. "Gagu hindi na kailangan yan! Ito panoorin mo na lang yan." Sabay abot ng isang flash disk. "Ano naman to?!" ang aking tanong kasabay nito ang maaamong ngiti ni Ace sa akin. Inubos na muna niya ang kanyang iniinom na kape at sabay na kaming umalis ng Starbucks.

Napagdesisyunan din namin na sa sasakyan na lamang niya kami sasakay para sa pupuntahan naming lugar para sa aming huling pagniniig. Dumating na kami sa lagi naming pinupuntahan. At sabay na din kaming naghubad at humiga sa kama. Parang kakaiba ang nararamdaman ko nuong mga oras na iyon. Marahil ganuon din siya. Parang may anghel na dumaan sa amin at sobrang tahimik ng lugar. Wala ni isa man lang sa amin ang may kayang magsalita. Para bang una namin itong pagtatagpo at nagkakahiyaan lamang. Pero hindi, matagal na kaming magkakilala.

ITUTULOY...

Share

Read more...